Zwak signaal over fouten beter verstaan
(Frank Verborg in Het Financieele Dagblad 13-10-2009)
Beoordelingsfouten, miscommunicatie en ruzie leidde in Westfriesgasthuis in Hoorn tot de dood van een baby.
In het Scheperziekenhuis in Emmen overleden vijf patiënten aan een maagoperatie door solistisch optreden van de chirurg.
En vorige maand verscheen het onderzoeksrapport over de kwalijke handelwijze van neuroloog Jansen van het Medisch Spectrum Twente (MST). Ook dit rapport getuigt van ruzie en beoordelingsfouten en collega’s die het lieten afweten.
De systeemingrepen die in het rapport aanbevolen worden, zijn echter naïef en eenzijdig in hun aanpak. De neuroloog stelde bij patiënten ten onrechte de diagnose alzheimer of multiple sclerose (MS). Zijn omgeving wist dit, maar deed niets. Verbijsterend.
De onderzoekscommissie adviseert het signaleringssysteem te verbeteren en de verantwoordelijkheid voor de patiëntenveiligheid neer te leggen bij de raad van bestuur. Met systeemingrepen wordt zo geprobeerd via externe controle het gedrag van individuen te sturen.
Het aanscherpen van protocollen en wetgeving zal echter een lege huls blijven als de binnenkant van het laakbare gedrag buiten beschouwing blijft. Waarom lieten de collega’s en verantwoordelijken het na te reageren op de signalen?
De cognitieve psychologie geeft voor dit gedrag een verklaring: de signalen worden wel waargenomen, maar niet als alarmsignaal. Het zijn signalen die afwijken van onze verwachtingen of mentale voorstellingen. Onze eerste reactie is dan: negeren of afzwakken.
Omdat een specialist die lukraak diagnoses stelt niet past in het gangbare mentale beeld van ‘een specialist’, wordt achteloos voorbijgegaan aan de signalen die afwijken van dit beeld. Mensen in zijn omgeving weigeren, onbewust, in de prutsende neuroloog het jongetje te zien dat in de kruitfabriek met lucifers speelt.
De Amerikaanse organisatiedeskundige Karl Weick introduceerde het concept ‘mindfulness’ — wakker bewustzijn — en toonde aan dat werknemers in kerncentrales, vliegdekschepen, verkeerstorens die zich geen fout kunnen permitteren, allemaal sterk reageren op zwakke signalen.
In de perceptie van de omgeving van de neuroloog waren de signalen niet gevaarlijk genoeg om in actie te komen. Tegelijkertijd spraken zijn collega’s onderling spottend over ‘Jansen-MS’. De neuroloog die de koe uiteindelijk wel bij de horens vatte en een brief aan de raad van bestuur schreef, kreeg geen enkele reactie. Deze gevaarlijke cultuur wil Weick met zijn concept bestrijden.
Mindfulness vereist openlijk en openhartig communiceren over zwakke signalen. Emotionele verstoringen in de onderlinge relaties zijn daarom gevaarlijk, zie de dood van de baby in het Westfriesgasthuis en overleden patiënten in Emmen.
De gynaecoloog liet zich laatdunkend uit tegen de verloskundige die zijn aanpak betwijfelde en zei: ‘Vraag je af of je wel voor deze categorie patiënten kunt zorgen’. De maagchirurg luisterde niet naar zijn junior-collega. Door arrogantie aan de ene kant en gekwetstheid aan de andere kant stokte de communicatie, met dodelijke gevolgen.
De onderzoekscommissie van het MST-ziekenhuis schrijft dat de fatale misdiagnoses onder meer te wijten zijn aan de ‘kwaliteitssystemen die nog in de kinderschoenen stonden’. Dat moge zo zijn, tegelijkertijd is het buitengewoon naïef om te denken dat regels, protocollen en andere instrumenten het hierboven beschreven gedrag zullen veranderen.
Het ontbrak de betrokkenen immers aan persoonlijke kwaliteiten: een wakker bewustzijn, respectvolle communicatie, en lef om op tijd in te grijpen.
© Het Financieele Dagblad / Frank Verborg

